دهن باز بی روزی نمی ماند.
خاک برایش خبر نبرد.( هنگامی که از شخص مرده بدگویی بکنند )
یک دنده از اصفهانیها نجس است.

چه اجبار است در این بیغوله که بر پا می کنیم هر دم یه زنگوله
که گر با هر دلی یک دم نشینیم به جز جلز و ولز چیزی نبینیم

دو صد سالی به پای دل که دادی نشستی و دو چشمت هم بدادی
به شب تا صبح گرفتی آب غوره که من خوبم و تو حقت گلوله

تو هم آخر نفهمیدی که دلدار ، زبان را می شناسد و نه پندار
بمردی و یکی آخر نگفتی "جان دلبر" ، تو ای مرتیکه ی از خنگ، خنگتر

یه مشتی عاشق بی دل و خسته همان بهتر که این پرونده بسته

روياهي با گرگي مصادقت مى زد و قدم موافقت مى نهاد. با يكديگر به باغي بگذشتند. در استوار بود و ديوارها پرخار. گرد آن بگرديدند تا به سوراخي رسيدند, بر روباه فراخ و بر گرگ تنگ. روباه آسان درآمد و گرگ به زحمت فراوان . انگورهاي گوناگون ديدند و ميوه‌هاي رنگارنگ يافتند روباه زيرك بود, حال بيرون رفتن را ملاحظه كرد و گرگ غافل چندان كه توانست, بخورد. ناگاه باغبان آگاه شد. چوبدستي برداشت و روي بديشان نهاد. روباه باريك ميان, زود از سوراخ بجست و گرگ بزرگ شكم در آنجا محكم شد. باغبان به وي رسيد و چوبدستي كشيد. چندان بزدش كه نه مرده و نه زنده، پوست دريده و پشم كنده, از سوراخ بيرون شد.
از: (جامی)